Rehberlik Modelleri – Klinik Model(Özellik – Faktör Kuramı)(Williamson)

  • Bu anlayışın en önemli temsilcisi Williamson’dur.
  • Klinik yaklaşım, bireye yardımcı olabilmek için bireyin var olan  sorunlarının tespit edilmesini ve sorunların çözümüne yardımcı olunmasını amaçlamaktadır.Bu doğrultuda bireyin sorunlarının güçlük derecesinin belirlenmesi en önemli aşama olarak görülmektedir.
  • Bu model, bireylerin ayrıntılı incelenmesi ve tanı konulabilmesi için test, envanter gibi dışsal teknikleri kullandığında birçok ölçme aracının geliştirilmesine ve toplu dosya kavramının eğitim sistemine kazandırılmasına katkıda bulunmuştur.
  • Bu yaklaşım aynı zamanda Özellik – Faktör kuramı olarak da adlandırılmaktadır.

Bu model bir çok ölçme aracının geliştirilmesine ve “Toplu Dosya” kavramının eğitim sistemine kazandırılmasına katkıda bulunmuştur.

Bu modele göre, sorun yokken rehberliğe gerek yoktur.Ne zaman sorun var işte  o zaman rehberlik vardır.

Bu model, daha sistemli ve bilimsel şekilde bireyi tanımaya çalışıyor.

Sorun odaklı, problem odaklı bir modeldir.

“İstisnasız her insan sorun yaşar, yaşamayan sadece ölülerdir” görüşü hakimdir.

DİKKAT!!!
Özellik Faktör görürsek, bireyi tanımaya önem veren bireyi tanımak için testler envanterler geliştirmek kuramın adıdır.

Öncelikle sorunu anlamalı, tanımlamalıyız.Bunu yapmanın yolu bireyi tanımaktan geçer.

Bu model, bireyi tanımayı, toplu dosya sistemi ve öğrenci gelişim dosyalarını hayatımıza sokmuştur.

Rehberlik Modelleri – Klinik Model(Özellik – Faktör Kuramı)(Williamson)” üzerine bir düşünce

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir